ศึกษาประวัติศาสตร์ชนชาติไท ผ่านตำนานจารจารึกโบราณ ที่เกี่ยวข้องกับชนชาติไทในอาณาจักรอาฬวี ซึ่งนามนี้ปรากฏหลักฐานในพระไตรปิฏกว่า พระนนางสิริมหามายา พระพุทธมารดานั้น เดิมเป็นชาวอาณาจักรอาฬวี เช่นเดียวกับพระพุทธบิดาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เป็นราชวงศ์ที่ครอง “ป่าไม้สัก” นามราชวงศ์จึงเป็น “สักยราช” แปลว่า “จ้าวแห่งป่าสัก” (แต่ภายหลังเมื่อใช้ภาษาสันสกฤษ ต้องใช ” ศ ศาลา จึงกลายเป็น “ศักย” ประชาชนคนรุ่นหลังจึงไม่รู้ความว่ามีที่มาอย่างไร) ราชวงศ์สากยะ ครอบครองป่าไม้สัก ซึ่งมีค่าเพราะใช้ในการทำปราสาทราชมณเฑียร ที่สำคัญคือ “ถูกน้ำไม่ผุ ปลวกไม่กิน” จึงคงทนนับพันปี จึงเป็นที่ต้องการของกษัตริย์ทั่วไป ที่ต้องใช้ในการสร้างปราสาทราชวัง อันจะขาดเสียมิได้
ชาวแคว้นอาฬวี มีร่างกายสูงใหญ่ จึงเป็นที่มาของคำตอบ ที่ปรากฏในจารึก เช่น พระไตรปิฏกว่า “พระพุทธพุทธสรีระ ของพุทธองค์ทรงสูง 8 ศอก” นั่นก็เพราะเกิดจากพันธุกรรมทางเผ่าพันธ์ไทสายอาฬวี
Kuruu Rin Po Chae
28 Oct 2569
02:22:am
