ขุนรองปลัดชูเป็นคนวิเศษชัยชาญ (“วิเศษชัยชาญ” เป็นอำเภอในอ่างทองในปัจจุบัน)ได้ทำหน้าที่เป็นศิษย์ของพระพากุลมหาเถระ เมื่อลงมามาจำพรรษา ณ วัดอโยธยา ช่วงของการสังคายนา “คัมภีร์พิชัยสงคราม” จึงได้ศึกษาคัมภีร์ปราบไตรภพร่วมกันกับพระเจ้าตาก และพระยาเสือ
ขุนรองปลัดชู ได้รับคำสั่งให้นำกองกำลังอาสากล้าตายสี่ร้อยคน ไปต้านทัพหงสาวดี(มอญ) ซึ่งมีจำนวน 7 หมื่นที่อ่าวหว้าขาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยไม่มีกองทัพเมืองใดไปช่วยเหลือ
น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ แม้ว่าขุนรองปลัดชู จะเก่งกล้าสักปานใด ก็ไม่อาจทนทานต่อสถานการณ์ได้ เพราะทางกรุงศรีอยุธยาไม่ส่งอาวุธและกำลังพลไปช่วย ดังนั้นในที่สุด ขุนรองปปลัดชูพร้อมพลรบจึงพลีชีพแก่แผ่นดินหมดทั้งสี่ร้อยคน
ชาววิเศษชัยชาญ จึงสร้างวัดเพื่อเป็นที่จารึกวีรกรรม ชื่อ “วัดสี่ร้อย” ตามจำนวนพลกล้าตาย เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ไทรุ่นหลัง ได้จดจำวีรกรรมอันหาญกล้า ของผู้หลั่งเลือด และ ชีวิต รักษาแผ่นดินอันเป็นถิ่นกำเนิดจนวาระสุดท้าย
สมเด็จพระพากุลมหาเถระ สังฆราชเจ้าแห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นพระอาจารย์ของพระเจ้าบรมโกษฐ์์ และ กรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาท พร้อมทั้ง สมเด็จพระพากุลมหาเถระ เป็นองประธานในการสังคายนาตัมภีร์พิชัยสงคราม โดยมี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช(ซึ่งเป็นสหายของพระยาเสือ ครั้งบวชอยู่ที่วัดโกษาวาส) เป็นผู้คัดคัมภีร์พิชัยสงคราม เพราะพระเจ้าตากนั้นลายมือสวย
ภายหลังกรุงศรีอยุธยาถูกกองทัพหงสาวดี(มอญ) บุกเข้ายึดเผาทำลายพุทธรูปเพื่อเอาทองคำ พระยาตากจึงนำทหารตีแหกออกไปปักหลักอยู่ที่จันทบุรี โดยมีเพื่อนร่วมสาบานคือพระยาเสือ(กรมพระราชวังบวรฯ) ร่วมเป็นกองกำลังกู้อิสรภาพให้กับชนชาติไทย โดนอาศัยความรู้จาก “คัมภีร์มหาจักพรรดิ์ราช ภาคปราบไตรภพ” ที่ได้ศึกษา ณ ขณะที่คัดคัมภีร์พิชัยสงคราม ทำให้การรบมีชัยชนะ ขับไล่กองทัพหงสาวดี(มอญ) ออกจากแผ่นดิน
ส่วนพระพากุลมหาเถระ ซึ่งเป็นสมเด็จสังฆราชประธานสงฆ์ในขณะนั้น ก็ได้ขั้นไปจำพรรษา ณ วัดเจ้าพระฝาง รวบรวมชนเผ่าไทที่รักชาติ รอโอกาสกอบกู้อิสรภาพให้แก่ชนชาติไท
เมื่อพระยาตากได้ปราปก๊กต่าง ๆ โดยรอบและนำทัพขึ้นเหนือ เมื่อถึงเมืองฝาง จึงได้เข้าไปกราบเคารพสมเด็จพระพากุลมหาเถระ สังฆราชเจ้าผู้เป็นอาจารย์
สมเด็จพระพากุลมหาเถระได้มอบลูกช้างเผือกให้เป็นมิ่งขวัญมงคล แก่พระยาตาก และหลังจากนั้นสมเด็จพระพากุลมหาเถระก็ออกธุงค์สู่อาณาจักรล้านช้าง ตลอดอายุขัย
Kuru Rin Po Chae
23 Mar 2557
03:44:pm
